Ik train mezelf in het omgaan met discomfort. Bijvoorbeeld door koud te douchen, met regelmaat te vasten en ijsbaden te nemen.
Niet dat comfort zo slecht is. We leren er alleen heel weinig van en het maakt ons lui en inflexibel. Juist door te trainen met ongemak leer ik ook om comfortabeler te zijn in oncomfortabele situaties.
Naast de fysieke voordelen die ik hierdoor ervaar, word ik vooral mentaal sterker en flexibeler. In het geval van de koude douche moet ik elke dag weer actief kiezen voor het oncomfortabele voordat ik de koude kraan open draai. En er is altijd een stemmetje in mijn hoofd dat zegt dat het deze keer niet hoeft. En laat dat nu precies hetzelfde stemmetje zijn dat mij ook vertelt dat ik lekker op bank kan blijven liggen of dat ik een moeilijk gesprek met m’n baas of vriendin niet hoef te voeren. Ik weet alleen dat luisteren naar dat stemmetje me uiteindelijk niet gelukkig maakt. 

Veel mensen ervaren een grote persoonlijke groei, nadat ze een tijd in een zeer oncomfortabele situatie hebben verkeerd. Bijvoorbeeld na een burn-out, een scheiding of het overlijden van een naaste. Nu wil ik hier natuurlijk geen pleidooi houden voor meer ingrijpende gebeurtenissen in ons leven, maar het is wel bijzonder om te zien wat er dan met ons gebeurt.
We worden door dit soort situaties helemaal teruggeworpen op onszelf. Al onze patronen en gewoonten worden tegen het licht gehouden. Vaak zijn dit pijnlijke en verdrietige processen, waar we ons het liefst van afkeren. Maar in dit soort situaties hebben we geen keuze. We moeten door de pijn en het verdriet heen en daardoor worden we gedwongen om nieuwe vaardigheden te leren, aangezien ons oude leven (waarin al die vaardigheden wél werkten) niet meer bestaat. Dat is niet gemakkelijk, maar vaak geven mensen ook aan dat ze ‘er sterker uit zijn gekomen’.

Ongemak en groei liggen dus dichtbij elkaar. En daarom is het altijd interessant om te onderzoeken wat een oncomfortabele situatie ons heeft opgeleverd. We hebben de neiging om te focussen op het nare proces (en dat dus snel te vergeten), maar ook de winst mag er zijn. Zo leerde ik door het ziekteproces van mijn vader (zie eerder bericht) dat het oké is om te kiezen voor wat ík belangrijk vind.

Door onszelf te trainen in het omgaan met ongemak, breiden we ons arsenaal aan overlevingsmechanismen uit en daardoor worden we flexibeler.
Dat gaat alleen niet vanzelf; we moeten het ongemak actief opzoeken, want onze huidige omgeving werkt niet meer mee. Die is namelijk supercomfortabel (en wij zijn van nature lui 😊); we hebben altijd warm water en voldoende eten in de koelkast. In huis, in de auto, op het werk; overal is de temperatuur gelijk. En is het juist te warm? Dan gaat de airco aan.

Dus als je wilt groeien; stap eens wat vaker uit je comfortzone en kies voor het ongemak. Ervaar wat het je oplevert en pak je winst!

#bliqopener #wandelcoaching #wimhofmethode #whm